ทำไมชีวิตคนมันสั้นอย่างงี้น่ะ

คนไม่อยากอยู่กลับไม่ตาย

แต่คนไม่อยากตายกลับจะไม่ได้อยู่

ใครมีคนที่รักอยู่ ก็ทำดีกับเค้าให้มากๆ

แสดงให้เค้ารู้ว่าเรารักเค้าแค่ไหน

อย่าปล่อยจนสายไป อย่าทิ้งไว้จนไม่มีโอกาส

ดูแลตัวเองและคนที่รักให้ดี

ใส่ใจเค้าให้มาก อย่าลืมน่ะ

ป.ล. คนรักในที่นี้รวมถึง พ่อ แม่ ญาติผู้ใหญ่ที่รักเคารพทุกคน

ป.ล.2 ช่วงนี้ไปทำอะไรให้ใครไม่พอใจ หรืองงก็ขอโทษด้วย กำลังเครียด หลอน เบลอ บ้า

ขออภัย T^T

ว่า.....

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ได้งานทำแล้วววววววววว ถึงจะอยู่ในช่วงฝึกงานก็เหอะ

มันก็มีเงินเดือนอะน่ะ ถึงจะ start น้อยก็เหอะ

แต่.....

มันทำตั้งแต่เช้าๆๆๆๆๆๆๆๆถึงเย็น และวันจันทร์ถึงเสาร์

แถมเป็นงานประมาณ คล้ายๆธุรการทำพวกบัญชี

สรุปเป็นงานที่ต้องมีพวกเอกสารทั้งหลายแหล่เข้ามาเกี่ยว

และอาจต้องคอยรับโทรศัพท์ลูกค้าที่โทรมาติดต่อ เฮ้อ!!

วันนี้ไปสัมภาษณ์งานมา ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะได้หรอก

เรื่องของเรื่องก็คือแม่อะแหละ ไปบอกลูกพี่ลูกน้องเรา

ว่าให้ช่วยหางานให้เราที แล้วผลคือ ...

ไปสัมภาษณ์วันนี้ ได้งานเลย และเริ่มพรุ่งนี้เลยด้วย

จริงๆเราควรดีใจใช่มั้ยเนี่ย แต่มันมีอีกหลายความรู้สึกปนๆตีๆ

กันอยู่ เลยออกแนวกลัวๆซะมากกว่า

วันนี้ที่ไปเค้ามีเทสการพิมพ์งานเอกสาร ถ้าในคอมมันก็ไม่มี

ปัญหาหรอก แต่พิมพ์ดีดด้วยนี่ดิ รุ่นเก่าด้วย ที่ต้องหมุนๆ

ให้กระดาษเข้า และต้องดันไอ้ตัวข้างบนไปข้างๆเวลาพิมพ์

เห็นครั้งแรกเราอึ้งมากๆ พี่เค้าบอกทีหลังว่า

หน้าเราให้อารมณ์ประมาณ ขอเวลาทำใจซักพักได้มั้ย

เจ้าของเค้าถามตอนสัมภาษณ์ว่า ไม่เห็นword กับexcel

เป็นสัตว์ประหลาดเหมือนรุ่นเค้าใช่มั้ย พี่พนักงานคนที่เป็น

คนรับตอนแรกเลยแซวว่า น้องเค้าเห็นพิมพ์ดีดเป็นอย่างนั้น

มากกว่า เค้าให้กระดาษมา 5 แผ่น เราก็ใช้ครบเลย ได้ส่งเค้า

แผ่นสุดท้ายนั่นแหละ คือไม่มีกระดาษให้เปลี่ยนแล้วไง ยังดี

ที่พิมพ์ไม่ผิด ไม่งั้นเค้าคงไม่รู้จะรับไปทำอะไร เพราะที่เรียน

มาเอาไปใช้ที่บริษัทไม่ได้เลย กลายเป็นว่าเรียนคอมศิลป์ได้

งานคอมพิมพ์ๆๆๆซะงั้นอะ - -"

นี่ยังดีที่เค้าให้ใส่ชุดนักศึกษา รองเท้าผ้าใบได้

ไอ้ลำพังชุดฟอร์มอะไม่เป็นไรหรอก แต่รองเท้าคัชชูมีส้นนี่สิ

จะทำเราตาย ใบที่เค้าให้พิมพ์ดีดน่ะ คือระเบียบการแต่งกาย

ของพนักงานหญิง เราพิมพ์ไปก็คิดหนัก ว่าตรูจะตกรถเมล์ตาย

ก่อนมั้ยเนี่ย ยิ่งคิดมันก็เหมือนยิ่งย้ำอะ เพราะเครื่องมันชอบ

โดดแปลกๆ ต้องเปลี่ยนแผ่นพิมพ์ใหม่อีก กลายเป็นตอนนี้

เราเลยจำไอ้ระเบียบได้ขึ้นใจเลย ใครจะสอบลองเอาพิมพ์ดีด

รุ่นเก่า มาพิมพ์โน๊ตย่อดิ แบบพิมพ์ผิดก็เปลี่ยนแผ่นพิมพ์ใหม่

รับรองขึ้นใจไม่ต้องท่อง (สำหรับคนที่เห็นพิมพ์ดีดรุ่นเก่า เป็น

สัตว์ประหลาดอย่างเราน่ะ) ได้ผลชัวร์ 100% รับรอง

กำจะตี 2 และ ต้องตื่นตี5ครึ่ง ไปนอนแล้วน่ะ

ถ้ายังไม่แห้งตายเราคงได้เจอกันอีก T^T

ร้ากเพื่อนๆทุกคนน่ะ จุ๊บๆ คิดถึงด้วย

คลานมาอัพแบบบ่นๆและเพ้อๆด้วยพิษไข้....

เป็นไข้มาจะสัปดาห์แล้วนี่ มันเป็นๆหายๆอะ วันนี้ไข้ขึ้นพรุ่งนี้ลด

อีกวันสองวันไข้ขึ้นใหม่ T_____T แง่งๆๆ ที่วางแผนเตรียมจะไปไหน

พังครืด!!! อย่างรุนแรง จะไปทำบุญบ้านเด็กก็ไม่ได้ไป ชริ

อยากไปประตูน้ำแพลสตินั่มอีกรอบก็ไม่ได้ไป

จะไปเดินเล็งหนังทั้งหลายก็อด อยากดูหลายเรื่องอีกตะหากตรู

หนังสือที่ว่าจะซื้อก็ยังไม่ได้ไปแตะเลย

และอีกหลายอยากก็ต้องเก็บใส่กระเป๋า3ชั้น ยัดลงกล่อง แล้วดันไปไว้ตาม

มุมหลืบของบ้าน เพราะมันนึกแล้วช้ำใจ แต่ก็ยังไม่วายตามมาหลอนอยู่เรื่อยๆ

เมื่อวานนี้สิอาการหนัก ฝันว่าได้ไปไอ้ที่บอกมาข้างบนหมดเลย แบบว่า

อุ้มเด็กอยู่แล้วก็เดินไปจ่ายตังค่าหนังสือ (ในฝันเราจำได้ว่าเป็นตั้ง ไม่ต่ำกว่า

20 เล่มอะ - -") เสร็จแล้วเด็กหายไปไหนไม่รู้ รู้แต่เราเดินเข้าโรงหนังไปกะ ปอ

พลอย ยี้ ฝน และใครไม่รู้อีกคน ดูไปดูมากลายเป็นว่าเราไปนั่งกินมันทอดที่เป็น

ลูกกลมๆอยู่ที่อากิบะซะงั้น รู้สึกว่าบนโต๊ะจะมีกาจาปองประมาณ5ตัวอะ

แล้วหลังจากนั้นใครซักคนเนี่ยแหละก็เดินมาชวนไปประตูน้ำ พอเราบอกไปซิ

ก็ไปโผล่ที่นั่นเลยอะ ที่สำคัญอะน่ะ ขากลับในฝันเราหิ้วถุงใส่จุกนมเด็กด้วย

ถุงใหญ่มาก ประมาณเหมาเค้ามาทั้งร้านเลยมั้ง ต่อจากนั้นก็เบลอๆและจำไม่ได้

พอตื่นมาเราก็นั่งอึ้งซักพักแล้วก็รีบไปจดไว้เลย เพราะจะเอามาอัพนี่แหละ

เดี๋ยวลืม นี่เป็นฝันที่แสดงว่าเราเก็บกดมากเลยนะเนี่ย ประมาณว่าถึงอยากไป

ก็ไปไม่ได้ แค่เดินหัวก็หมุนตามรอบโคจรของโลกและ อนาดแท้เลยตรู

นี่พอดีน้องอาบน้ำนะเนี่ย ถึงมาอัพได้ไม่งั้นมันยึดตลอด วันก่อนก็ทะเลาะกัน

คิดดูดิ มันพูดว่า นี่คอมใคร นี่เน็ตใคร คอมก่อนหน้านี้เราก็หุ้นกะมัน ออกเงิน

มากกว่าด้วยซ้ำ แล้วพอเราไปอยู่หอมันใช้จน harddiskไหม้ ก็เป็นธรรมดาที่มัน

ต้องเป็นคนซื้อใช่ม่ะแล้วก็มันไม่ได้เป็นคนจ่ายค่าเน็ตซะหน่อยพ่อเป็นคนจ่ายเฟ้ย

พอแม่มาบอกว่าให้ผลัดกันเล่น ให้มันปิดบอทก่อน มันก็ตะโกนใส่หน้าแม่ว่า มันต้อง

เปิดไว้ตลอด แม่ไม่ได้เล่นไม่เข้าใจหรอก แล้วมันก็เดินมากระชากโมเด็มออกเลย

พอวันต่อมาแม่เอาตัวโมเด็มไปเก็บไม่ให้มันเล่น พอลงมาขอแม่ แล้วแม่บอกว่าให้

บอกมาว่าจะเล่นถึงกี่โมง มันก็ไม่พอใจขึ้นไปเปลี่ยนชุดแล้วเดินผ่านหน้าแม่จะออก

จากบ้านไปเล่นข้างนอก สุดท้ายมันก็โดนแม่ว่าไปแต่ก็ได้เล่นอยู่ดี เหมือนเดิมเลย

น้องบังเกิดเกล้าชะมัด ให้ตายเถอะจอร์จ

เฮ้อ!! ได้ระบายและ ไปกินยานอนดีกว่า